1 00:00:24,858 --> 00:00:29,571 ‫«کرافتون، بریتیش کلمبیا | سال 1887» 2 00:00:32,449 --> 00:00:33,950 1،2،3 3 00:00:37,579 --> 00:00:39,247 ‫هی! 4 00:01:07,317 --> 00:01:09,903 ‫لعنـ... 5 00:01:30,089 --> 00:01:31,090 ‫لطفا کمک کن. 6 00:01:33,384 --> 00:01:36,638 ‫خواهش می ‎کنم. ‫آقای کرافت؟ 7 00:01:38,306 --> 00:01:39,432 ‫خواهش می ‎کنم کمک کن. 8 00:01:54,280 --> 00:01:59,327 ‫اسم من وایِت هستش، و روح یه مَرد ‫از دهه 1800 منو آزار می داد. 9 00:02:07,794 --> 00:02:09,879 ‫می خواستم از همه‎ اتون تشکر کنم که اومدید 10 00:02:10,421 --> 00:02:14,175 ‫این برای هممون مهم بود که دور هم جمع بشیم ‫و در موردش صحبت کنیم. 11 00:02:14,968 --> 00:02:18,388 ‫برای من مهمه که این داستان رو بگم، ‫چون می‎ترسیدم تعریفش کنم. 12 00:02:18,888 --> 00:02:20,598 ‫موضوعیه که هممون ازش دوری کردیم... 13 00:02:20,682 --> 00:02:22,725 ‫- بله. ‫- چون معذب کننده ست. 14 00:02:22,809 --> 00:02:26,312 ‫و این بخشی از روان پاکسازی هستش، ‫که ما دور هم بشینیم... 15 00:02:26,396 --> 00:02:28,022 ‫و راجع بهش صحبت کنیم. 16 00:02:29,148 --> 00:02:31,276 ‫همونطور که همه می ‎دونیم، ‫من اهل کرافتون هستم، 17 00:02:31,901 --> 00:02:34,529 ‫کرافتون در استان بریتیش کلمبیا، ‫تو جزیره ی ونکوورِ کاناداست. 18 00:02:35,863 --> 00:02:37,949 ‫اون شهر به عنوان یه شهر معدنی تأسیس شد. 19 00:02:41,285 --> 00:02:44,205 ‫کرافتون درواقع از رو اسم ‫آقای هنری کرافت انتخاب شده. 20 00:02:46,124 --> 00:02:50,003 ‫اون صاحب فعالیت های معدنی اونجا بود. 21 00:02:51,921 --> 00:02:55,466 ‫اون رئیس بود، ‫و همه کاری که اون می ‎گفت رو می ‎کردن. 22 00:02:56,092 --> 00:02:57,301 ‫و اگه به حرفش گوش نمی دادی، 23 00:02:57,385 --> 00:02:58,511 ‫راحت جایگزینت می ‎کرد. 24 00:02:58,594 --> 00:03:00,513 ‫دقیقا. ‫اون برنامه ایمنی ای نداشتن. 25 00:03:00,596 --> 00:03:03,850 ‫همچین چیزی نداشتن که ‫مواظب کارگرها باشه. 26 00:03:03,933 --> 00:03:06,561 ‫و بنابراین آدم های زیادی اونجا مُردن. 27 00:03:09,272 --> 00:03:12,316 ‫مادرم شغل خوبی اونجا تو کرافتون پیدا کرده بود. 28 00:03:12,400 --> 00:03:14,861 ‫و بنابراین همه‎مون به اونجا نقل مکان کردیم. 29 00:03:14,944 --> 00:03:19,490 ‫و من بعداً فهمیدم که ما به خونه هنری کرافت نقل مکان کردیم 30 00:03:20,950 --> 00:03:23,995 ‫- خونه وحشتناکی بود. ‫- یه خونه خیلی بزرگ بود، تقریباً یه قصر می ‎موند. 31 00:03:24,078 --> 00:03:27,248 ‫چون کلمه مناسب‏ تری نیست، ‫باید بگم که شبیه یه خونه جن‎ زده بود. 32 00:03:48,519 --> 00:03:50,146 ‫روزی که وارد خونه شدیم... 33 00:03:51,481 --> 00:03:54,192 ‫یه جورایی حس دلشوره ای داشتم. 34 00:03:56,986 --> 00:03:59,030 ‫یه چیزی درست نبود. 35 00:04:57,922 --> 00:04:59,674 ‫دیدن اون همه عروسک... 36 00:04:59,757 --> 00:05:02,260 ‫که روی صندلی ‎ها و مبل ‎ها بودن... 37 00:05:02,843 --> 00:05:05,096 ‫و یادمه که اندازه من بودن. 38 00:05:05,179 --> 00:05:10,184 ‫هر دفعه که به یاد اون خونه می افتم ‫اولین چیزی که به ذهنم می رسه اون عروسک‎‏ هاست. 39 00:05:10,268 --> 00:05:11,185 ‫منم. 40 00:05:11,269 --> 00:05:12,853 ‫و اون انباری. 41 00:05:13,771 --> 00:05:15,773 ‫خود خونه به اندازه کافی برام سخت بود، 42 00:05:15,856 --> 00:05:17,650 ‫برای همین دیگه از انباری دوری می‎ کردم. 43 00:05:17,733 --> 00:05:19,443 ‫هیچ وقت نرفتم اونجا. 44 00:05:19,527 --> 00:05:20,778 ‫من نمی ‎خواستم تمیزش کنم... 45 00:05:20,861 --> 00:05:23,781 ‫- یا اصلا سر و کاری باهاش داشته باشم. ‫- آره، چیزی که من... 46 00:05:23,864 --> 00:05:25,324 ‫تو اون انبار دیدم... 47 00:05:25,408 --> 00:05:26,909 ‫خیلی روم تاثیر گذاشت. 48 00:06:07,658 --> 00:06:10,286 ‫یه لکه بزرگ روی دیوار بود... 49 00:06:10,828 --> 00:06:12,830 ‫و نمی‏ دونستم چی بود. 50 00:06:14,749 --> 00:06:18,502 ‫باعث شد احساس سرما و... 51 00:06:20,588 --> 00:06:21,589 ‫و ناخوشایندی بهم دست بده. 52 00:06:22,173 --> 00:06:25,342 ‫وقتی دیدمش، مستقیم به مادرم نگاه کردم و گفتم، 53 00:06:25,426 --> 00:06:29,013 ‫"عمراً من تو این خونه زندگی کنم". 54 00:06:29,096 --> 00:06:32,683 ‫و یه کارتن بچه گربه های وحشی ‫زیر ایوون پیدا کرده بودم، 55 00:06:32,767 --> 00:06:36,771 ‫و بهم گفتن اگه قبول کنم که اونجا زندگی کنم ‫می‏‎ تونم یه بچه گربه نگه دارم. 56 00:06:36,854 --> 00:06:38,272 ‫آره، یادمه. 57 00:06:38,355 --> 00:06:41,984 ‫- پس من بچه گربه ام رو گرفتم و رفتیم تو خونه. ‫- خیلی آب زیر کاه بودن. 58 00:07:15,309 --> 00:07:19,021 ‫یادمه که بالای پله ها ‫بوی سیگار بزرگ می اومد. 59 00:07:19,104 --> 00:07:20,564 ‫و همین طور هم صندلی راک. 60 00:07:21,482 --> 00:07:23,234 ‫هیچ کس رو تو اتاق ندیدم. 61 00:07:23,317 --> 00:07:26,570 ‫نه، تقریبا انگار یکی تو اتاقم... 62 00:07:26,654 --> 00:07:28,948 ‫روی صندلی نشسته بود ‫و داشت سیگار می ‎کشید. 63 00:07:30,491 --> 00:07:32,660 ‫یه لحظه وحشتناک تکان دهنده‏ ای بود. 64 00:07:34,578 --> 00:07:39,583 ‫شما آلونک پشت خونه رو یادتونه ‫که برای انباری یا رختشویی بود؟ 65 00:07:39,667 --> 00:07:41,669 ‫که لباسشویی و خشک کنمون اونجا بود؟ 66 00:08:57,745 --> 00:09:02,082 ‫یادمه که عکس‏ها رو می‎دیدم. ‫آدمای تو تابوت، آدمای تو تابوت. 67 00:09:02,166 --> 00:09:05,919 ‫یادمه که بعضی‎ هاشون ‫فقط عکس یه آدم و تابوت بود، 68 00:09:06,003 --> 00:09:08,213 ‫و بعضی‎ هاشون اعضای خانواده شون کنارشون بودن. 69 00:09:09,465 --> 00:09:13,093 ‫و وحشتناک بود، ‫چون معلوم بود که اون ها آدم های مُرده ‎بودن، 70 00:09:13,177 --> 00:09:14,720 ‫می‎ دونید، تو جایی که من زندگی می ‎کردم. 71 00:09:15,346 --> 00:09:17,765 ‫و فرمالدهید و مایع مومیایی کردن اونجا بود 72 00:09:18,265 --> 00:09:21,935 ‫می ‎دونید، و نمی دونم والا ‫فقط وقتی که اون ها رو... 73 00:09:22,019 --> 00:09:24,855 ‫تنهایی پیدا کردم، ‫کلی سئوال برام پیش اومد. 74 00:09:27,107 --> 00:09:29,985 ‫بعد از اینکه رفتیم تو خونه زندگی کنیم، ‫تو چند روز اول، 75 00:09:30,069 --> 00:09:33,530 ‫یادمه که بیدار بودم ‫چون نمی‎ تونستم بخوابم. 76 00:11:06,331 --> 00:11:09,751 ‫اون ماشین آتش ‎نشانی بدون ‫هیچ باتری ‏ای روشن شد. 77 00:11:10,335 --> 00:11:14,381 ‫و خیلی واضح صدای پا شنیدم. 78 00:11:15,924 --> 00:11:17,968 ‫خیلی ترسیده بودم، 79 00:11:18,051 --> 00:11:21,054 ‫و یادمه که پتو رو می ‎کشیدم روی صورتم. 80 00:11:23,348 --> 00:11:26,685 ‫و یادمه که اکثر وقت ها ‫می‎ دویدم تو اتاق تو، جسیکا. 81 00:11:26,768 --> 00:11:31,523 ‫و تو تخت تو می ‎خوابیدم، ‫چون خیلی می ‎ترسیدم که تنها باشم. 82 00:12:24,785 --> 00:12:26,411 ‫یادمه جیغ می کشیدم. 83 00:12:26,495 --> 00:12:29,956 ‫یادمه اون شب جیغ می ‎کشیدم. 84 00:12:30,040 --> 00:12:32,084 ‫یادمه که اون روی صندلی راک نشسته بود، 85 00:12:32,167 --> 00:12:33,543 ‫و یادمه که می دیدم... 86 00:12:33,627 --> 00:12:36,671 ‫نور نارنجی می اومد بالا، ‫و بعد روشن‏‎ تر می‎ شد. 87 00:12:36,755 --> 00:12:39,883 ‫بعد می رفت پایین، ‫انگار یکی داشت سیگار می ‎کشید. 88 00:12:39,966 --> 00:12:43,678 ‫من دیگه طبقه بالا نمی ‎خوابیدم، ‫و خیلی حس بدی داشتم که تو رو اونجا ول کردم. 89 00:12:43,762 --> 00:12:44,805 ‫اما نمی ‎تونستم بالا بمونم. 90 00:12:44,888 --> 00:12:47,265 ‫اون موقع بود که دیگه خیلی برام دشوار شد، 91 00:12:47,349 --> 00:12:49,184 ‫چون نمی‎ دونستم که چه فکری کنم. 92 00:12:49,267 --> 00:12:50,560 ‫من... 93 00:12:50,644 --> 00:12:54,773 ‫اون موقع بود که ارواح تبدیل ‫به یه چیزه واقعی تبدیل شدن... 94 00:12:54,856 --> 00:12:56,608 ‫و نه فقط توی کارتون ‎ها. 95 00:12:56,691 --> 00:12:58,902 ‫و شدتش... 96 00:12:59,986 --> 00:13:02,072 ‫مدام ادامه داشت. 97 00:13:52,914 --> 00:13:54,207 ‫من در مورد... 98 00:13:54,291 --> 00:13:56,710 ‫- پله‎ها بهت نگفتم. ‫- نمی‎ دونم چرا نگفتی. آره. 99 00:13:56,793 --> 00:13:59,129 ‫- نگفتم... ‫- ترسناکه. تو یه پسر بچه بودی. 100 00:13:59,212 --> 00:14:03,592 ‫نمی‎خواستم خونه ات رو برات خراب کنم، ‫چون می‎دونستم که خیلی خونه رو دوست داشتی. 101 00:14:06,344 --> 00:14:09,639 ‫باور کنین، می‎دونستم که یه خبرایی هست، ‫ولی... 102 00:14:09,723 --> 00:14:12,601 ‫ولی جدیش نگرفتم. 103 00:14:12,684 --> 00:14:15,186 ‫اونطوری که واسه شما اتفاق میوفتادن ‫واسه من نمیوفتادن. 104 00:14:15,270 --> 00:14:18,607 ‫هر ماه که اونجا زندگی می‎کردیم، ‫اوضاع یکم شدیدتر می‎شد. 105 00:14:18,690 --> 00:14:20,775 ‫و دیگه زیاد از حد شد. 106 00:14:22,319 --> 00:14:26,114 ‫هر شب می رفتم بخوابم ‫و انتظار داشتم که اتفاقی بیوفته. 107 00:15:54,119 --> 00:15:55,453 ‫خیلی درد داشت. 108 00:15:55,537 --> 00:15:57,414 ‫آره، مستقیم بردمت بیمارستان. 109 00:15:57,497 --> 00:15:59,541 ‫باید با جراحی ازم خارج شون می‎کردن. 110 00:15:59,624 --> 00:16:02,001 ‫- آره. بدجور تو پاهات رفته بودن. آره. ‫- آره. 111 00:16:02,085 --> 00:16:05,922 ‫من خیلی خوب از جعبه خرده ابزارِ ماهی گیریم مراقبت می‎کردم، ‫و درکل لوازم ماهی گیریم. 112 00:16:06,005 --> 00:16:07,424 ‫خیلی بهش افتخار می‎کردم. 113 00:16:07,507 --> 00:16:11,010 ‫اگه یه قلاب ماهی ‎گیری کف اتاقم می‎بود ‫غیرقابل باور میشد، 114 00:16:11,094 --> 00:16:12,720 ‫چه برسه کل جعبه. 115 00:16:12,804 --> 00:16:17,976 ‫شکی درش نیست که از قصد اونجا گذاشته شده بودن ‫تا من روی قلاب‎های ماهی‎گیری پا بذارم و... 116 00:16:18,768 --> 00:16:20,103 ‫تجربه خیلی ناجوری بود. 117 00:16:21,312 --> 00:16:23,815 ‫تقریبا انگار روح توی خونه... 118 00:16:23,898 --> 00:16:25,191 ‫داشت خطر رو بیشتر می‎‏کرد. 119 00:16:26,484 --> 00:16:29,112 ‫با شدید شدن اوضاعِ توی خونه، 120 00:16:29,195 --> 00:16:33,324 ‫بیشتر و بیشتر گوشه‎گیر می‎ شدم، 121 00:16:33,408 --> 00:16:35,952 ‫و دیگه با دوستام مثل قبل نبودم. 122 00:16:36,035 --> 00:16:37,871 ‫با خانواده‎ام هم مثل قبل رفتار نمی‎کردم. 123 00:16:37,954 --> 00:16:39,581 ‫از همه دوری می‎کردم. 124 00:16:40,582 --> 00:16:43,710 ‫اون موقع بود که به گذشته کرافتون ‫علاقه پیدا کردم... 125 00:16:43,793 --> 00:16:45,587 ‫و گذشته خونه‎ای که توش زندگی می‏کردیم. 126 00:16:46,254 --> 00:16:48,798 ‫و بعد برگشتم تو اون انباری... 127 00:16:51,009 --> 00:16:55,763 ‫تا تو جعبه‏ ها و روزنامه ‏های قدیمی بگردم. 128 00:17:26,002 --> 00:17:29,547 ‫وقتی داشتم توشون می‎گشتم ‫یه عکس از هنری کرافت پیدا کردم. 129 00:17:32,759 --> 00:17:36,346 ‫و طوری اونو شناختم که ‫انگار پدر خودم رو شناختم. 130 00:17:36,846 --> 00:17:40,224 ‫فوراً شناختمش. ‫می دونستم که خودش بود. 131 00:17:40,725 --> 00:17:43,478 ‫اون روحی بود که آزارم می‎داد و... 132 00:17:43,561 --> 00:17:45,563 ‫و اون کارو توی خونه کرد. 133 00:17:51,778 --> 00:17:54,322 ‫می‏دونستم که خودش بود، ‫و حس کردم... 134 00:17:55,990 --> 00:17:58,952 ‫احساس عصبانیت و خشم کردم. 135 00:17:59,035 --> 00:18:02,246 ‫و با خودم می‎گفتم، ‫این عوضی ‎ایه که این کارو باهامون کرد. 136 00:18:02,330 --> 00:18:03,247 ‫می‎‏دونین و... 137 00:18:04,457 --> 00:18:07,752 ‫و می‎‏تونستم واضح‏تر بفهمم که ‫چه اتفاقی داشت میوفتاد. 138 00:18:11,130 --> 00:18:13,341 ‫و بعد یه چیزه دیگه فهمیدم... 139 00:18:14,926 --> 00:18:16,094 ‫که منو وحشت‏زده کرد. 140 00:18:17,637 --> 00:18:20,848 ‫[ خودکشی در خانه هنری کرافت. ] 141 00:18:25,311 --> 00:18:29,440 ‫مستاجر قبلی خونه خودکشی کرده بود. 142 00:18:34,112 --> 00:18:35,321 ‫و... 143 00:18:35,405 --> 00:18:39,325 ‫و بعدش قبل از اینکه ما به اونجا نقل‎مکان کنیم ‫خونه به مدت چهار سال خالی بود. 144 00:18:41,119 --> 00:18:43,037 ‫واسه همین اجاره‎اش خیلی مقرون به صرفه بود. 145 00:18:45,707 --> 00:18:48,334 ‫اون لحظه فراواقعی ای برام بود، 146 00:18:48,418 --> 00:18:51,087 ‫که من جایی وایسادم... 147 00:18:51,170 --> 00:18:53,297 ‫که اون مَرد جونش رو گرفته. 148 00:18:55,258 --> 00:18:56,676 ‫و... 149 00:18:56,759 --> 00:19:00,221 ‫نمی ‏دونم که اون چی ها کشیده ‫و چرا اون کار رو کرده، 150 00:19:00,304 --> 00:19:01,597 ‫چرا خودکشی کرد... 151 00:19:02,473 --> 00:19:03,683 ‫اصلا چی باعث شد که خودکشی کنه. 152 00:19:10,857 --> 00:19:13,734 ‫اما اگه اونم همون اتفاقاتی به سرش اومد ‫که تو اون خونه سر ما اومد... 153 00:19:15,194 --> 00:19:19,031 ‫احتمال زیادی وجود داره که ‫خودش رو به خاطر همین کشته، 154 00:19:19,115 --> 00:19:22,660 ‫به خاطر عذاب و به خاطر... ‫آزار و اذیت مأوراطبیعی ‏ای... 155 00:19:22,743 --> 00:19:24,203 ‫که توی اون خونه اتفاق افتاده. 156 00:19:24,954 --> 00:19:26,456 ‫شاید وادار به خودکشی شده... 157 00:19:27,957 --> 00:19:29,292 ‫همون طوری که اون داشت به ما فشار می آورد 158 00:19:31,794 --> 00:19:33,588 ‫طوری که آقای کرافت به ما فشار می آورد 159 00:19:44,515 --> 00:19:50,813 ‫می شه گفت که ظاهر شدن‏ هاش ‫داشت به اوجش می‎ رسید و... 160 00:19:50,897 --> 00:19:54,692 ‫و هیچ وقت یادم نمی ره ‫شبی که... 161 00:19:54,775 --> 00:19:55,985 ‫هممون اونجا بودیم. 162 00:19:56,068 --> 00:19:59,030 ‫که می‎ دونید، مکس، تو اونجا بودی و تو اونجا بودی 163 00:19:59,113 --> 00:20:02,491 ‫- اون یکی از بدترین شب ‏های زندگیم بود. ‫- آره، قطعا. 164 00:20:02,575 --> 00:20:05,828 ‫جسیکا، تو دوستت دایان ‫رو دعوت کرده بودی خونه. 165 00:20:09,248 --> 00:20:10,583 ‫وایِت؟ 166 00:20:11,751 --> 00:20:12,752 ‫وایِت! 167 00:21:00,466 --> 00:21:04,220 ‫هممون دویدیم تو خیابون، ‫و رفتیم خونه دوستت. 168 00:21:04,845 --> 00:21:07,014 ‫و به مامان زنگ زدیم. 169 00:21:07,098 --> 00:21:11,686 ‫رفتم خونه و وقتی از در وارد شدم، کاملا آروم بود 170 00:21:12,645 --> 00:21:14,689 ‫تعدادی چراغ روشن بود، ‫اما خبری نبود. 171 00:21:14,772 --> 00:21:17,066 ‫و یادمه که یه بشقاب اونجا بود... 172 00:21:17,149 --> 00:21:20,319 ‫و توی دیوار بود ‫انگار مثل یه فریزبی پرتاب شده بود... 173 00:21:20,403 --> 00:21:22,363 ‫و اونجا گیر کرده بود. 174 00:21:22,446 --> 00:21:24,615 ‫می‏ دونستم که چه اتفاقی افتاده. ‫یعنی، همین که ببینیش، 175 00:21:24,699 --> 00:21:26,617 ‫وحشت می ‏‎کنی، زبونت بند میاد. 176 00:21:26,701 --> 00:21:28,661 ‫فقط می ‏خواستم برم دنبال بچه ‏هام. 177 00:21:28,744 --> 00:21:31,122 ‫پس فکر کنم اومدم اونجا دنبالتون... 178 00:21:31,205 --> 00:21:32,206 ‫- آره. ‫- اونجا. 179 00:21:32,289 --> 00:21:36,043 ‫هیچ وقت در نظر نگرفته بودم که ‫اون خونه واقعا چقدر خطرناکه. 180 00:21:36,627 --> 00:21:39,714 ‫هنوزم باورش برام سخته، ‫با اینکه خودم تو زندگیم تجربه ‏اش کردم. 181 00:21:39,797 --> 00:21:41,966 ‫- آره. ‫- چیزی که با چشم‏ های خودم دیدم... 182 00:21:42,049 --> 00:21:43,467 ‫باورشون برام سخته. 183 00:21:43,551 --> 00:21:46,554 ‫- همه‎ چی خرد شده بود. ‫- و اثاثیه پشت و رو شده بودن، 184 00:21:46,637 --> 00:21:49,432 ‫صندلی‏ ها پشت و رو شده بودن، ‫میز رو بغلش افتاده بود. 185 00:21:49,515 --> 00:21:53,477 ‫متأسفانه اتفاقی که اون شب برای دایان افتاد... 186 00:21:53,561 --> 00:21:55,563 ‫- آره. ‫- قلبمون رو شکست. 187 00:21:56,397 --> 00:21:58,774 ‫فقط چقدر، نیم کیلومتر از خونه مون فاصله داشت؟ 188 00:21:58,858 --> 00:22:03,195 ‫آره. دایانا نمی‎ خواست برگرده به خونه مون، ‫برای همین رفت خونه‎ اش. 189 00:22:03,904 --> 00:22:05,990 ‫و بعد داشتن از تپه پایین می ‎رفتن... 190 00:22:09,201 --> 00:22:12,079 ‫اون شب، دایان تو اون تصادف مُرد. 191 00:22:17,918 --> 00:22:20,963 ‫خبردار شدم، و خونه بودم، 192 00:22:21,046 --> 00:22:24,550 ‫و نا پدریم داشت صحنه تصادف رو تمیز می کرد 193 00:22:25,134 --> 00:22:27,887 ‫و ماشین رو برداشته بود ‫و برای ناهار اومده بود. 194 00:22:29,221 --> 00:22:31,849 ‫و ماشین رو بیرون پنجره ‎ام پارک کرده بود 195 00:22:32,433 --> 00:22:35,728 ‫و هنوز هم می‎ تونستی تو شیشه ‍ های شکسته ام رو ببینی 196 00:22:35,811 --> 00:22:39,273 ‫و یادمه که مادرم داشت سرش داد می زد، ‫"تو باید اون رو از اینجا ببری". 197 00:22:40,441 --> 00:22:41,609 ‫اون منو نابود کرد... 198 00:22:42,401 --> 00:22:43,319 ‫همین دیدنش. 199 00:22:48,866 --> 00:22:50,284 ‫آره، اون... 200 00:22:51,327 --> 00:22:52,161 ‫زیادی بود. 201 00:22:52,244 --> 00:22:53,537 ‫نمی تونستم... 202 00:22:53,996 --> 00:22:57,666 ‫فکر کنم برای من، ‫حس می ‎کنم همه چی بهم مرتبطه. 203 00:22:57,750 --> 00:22:58,959 ‫- واقعا. ‫- قطعا. 204 00:22:59,043 --> 00:23:01,670 ‫حس می ‎کنم یه رویداد قبل از شروع شدن یه رویداد دیگه به اتمام نرسید 205 00:23:01,754 --> 00:23:02,755 ‫واقعا چنین حسی دارم. 206 00:23:02,838 --> 00:23:06,091 ‫و واقعا امیدوارم که دایان ‫بهای اون رو نپرداخته باشه. 207 00:23:06,926 --> 00:23:09,053 ‫یعنی تقصیر منه که آوردمش اونجا؟ 208 00:23:09,136 --> 00:23:10,513 ‫یعنی می ‎دونم که تقصیر من نیست. 209 00:23:11,263 --> 00:23:13,224 ‫اما اگه نیاورده بودمش اونجا... 210 00:23:14,725 --> 00:23:16,727 ‫- نمی‎ دونم واژه اش چیه. ‫- احساس گناه؟ 211 00:23:18,270 --> 00:23:19,647 ‫اوه! 212 00:23:19,730 --> 00:23:21,774 ‫- یکی از چراغ‎ ها خاموش شد. ‫- یعنی چی. 213 00:23:21,857 --> 00:23:24,360 ‫به فیلمبرداری ادامه بدید. ‫داریم چراغ ها رو درست می کنیم. 214 00:23:24,443 --> 00:23:26,362 ‫- الآن درست می شه. ‫- این وحشتناکه. 215 00:23:26,445 --> 00:23:28,405 ‫اوه! این منو وحشت ‎زده کرد. 216 00:23:28,489 --> 00:23:29,573 ‫شرمنده، بچه‎ها. 217 00:23:29,657 --> 00:23:31,533 ‫- واقعا ترسناکه. ‫- آره. 218 00:23:31,617 --> 00:23:33,869 ‫درست موقعی که گفتم ‫احساس گناه می ‎کردم. 219 00:23:33,953 --> 00:23:35,246 ‫عجیبه. 220 00:23:38,874 --> 00:23:39,833 ‫احتمالا... 221 00:23:39,917 --> 00:23:40,876 ‫می ‏دونید... 222 00:23:43,545 --> 00:23:47,341 ‫وقتی اتفاقی که تو گاراژ... 223 00:23:47,424 --> 00:23:48,759 ‫برای مستأجر قبلی افتاد ‫رو در نظر می ‎گیری، 224 00:23:48,842 --> 00:23:50,052 ‫بعد ما جاش قرار می‎ گیریم. 225 00:23:50,135 --> 00:23:53,389 ‫- کلی مرگ اون خونه رو محاصره کرده. ‫- آره، منم همین حس رو دارم. 226 00:23:53,889 --> 00:23:56,558 ‫معلومه که من اینجا به حرف همه اعتماد دارم. ‫[ تری، شوهر جسیکا. ] 227 00:23:57,351 --> 00:24:00,521 ‫شاید چیزی باشه که قبلا باورم نمی‎ شد. 228 00:24:00,604 --> 00:24:04,024 ‫اما اصلا شکی ندارم که ‫شما این رو تجربه کردید. 229 00:24:05,067 --> 00:24:06,235 ‫پس، برام آگاه کننده‎ ست، 230 00:24:06,318 --> 00:24:09,863 ‫و به نظرم نباید کسی به خاطرش احساس گناه کنه. 231 00:24:10,698 --> 00:24:12,241 ‫اوه، می دونم. 232 00:24:12,324 --> 00:24:15,744 ‫وقتش بود از اونجا بریم. ‫وقت رفتن بود. 233 00:24:15,828 --> 00:24:18,414 ‫اون موقع بود که تو هم بالآخره تصمیم گرفتی ‫که دیگه وقتشه بریم، درسته؟ 234 00:24:18,497 --> 00:24:20,374 ‫- ما رفتیم. ‫- خونه رو ترک کردیم. 235 00:24:20,457 --> 00:24:22,584 ‫بهای سنگینی برای هممون به همراه داشت، 236 00:24:22,668 --> 00:24:24,837 ‫و تا به امروز هنوزم داریم بهاش رو می ‎پردازیم. 237 00:24:26,130 --> 00:24:27,798 ‫می‎دونید، این رو همراهمون داریم. 238 00:24:27,881 --> 00:24:30,467 ‫اونجا اتفاقی نیفتاد که طبیعی باشه، ‫شکی در این نیست. 239 00:24:32,636 --> 00:24:35,514 ‫من شخصا فکر می ‎کنم که خود هنری کرافت، 240 00:24:35,597 --> 00:24:38,642 ‫از ترسوندن ما رضایتی نصیبش می‎شد. 241 00:24:38,726 --> 00:24:40,602 ‫اون از ترس ما چیزی به دست آورد. 242 00:24:40,686 --> 00:24:42,438 ‫از گریه کردن من چیزی بدست آورد. 243 00:24:42,521 --> 00:24:45,274 ‫وقتی می ‏ترسیدیم از جیغ‎ هامون چیزی عایدش بشه 244 00:24:45,816 --> 00:24:48,694 ‫من تو خونه کینه رو حس کردم. 245 00:24:50,529 --> 00:24:52,448 ‫دیگه قابل مهار نبود. 246 00:24:55,117 --> 00:24:57,369 ‫و فقط منفجر شد.